U bent hier

Achter elke zorg schuilt een verlangen

Wie, zoals ik, een Google-alert heeft ingesteld op het thema ‘kerk’ ziet dagelijks berichten over kerkgebouwen voorbij komen. Soms is er discussie over de restauratie van de toren, een vrolijk bericht gaat over een orgel dat weer feestelijk in gebruik wordt genomen, en weer een andere keer lopen de emoties hoog op over de beoogde sluiting of verkoop van een kerkgebouw. De inhoud van dit soort berichten mag op het eerste gezicht heel anders zijn, vaak hebben ze wel een gelijke noemer. Het gaat vaak over het verlangen om het eigen geloof, het eigen kerkgebouw van belang te laten zijn voor de gemeenschap. Het zijn gebouwen gedrenkt in betekenis. En als die betekenis nieuw leven ingeblazen wordt is er reden tot jubel; wordt die betekenis aangetast, dan zijn er al snel grote zorgen. Het tekent de betrokkenheid van de gelovigen en niet-gelovigen bij ‘hun’ kerk. Het is een betrokkenheid die de basis vormt voor het nadenken over een duurzame toekomst voor kerkgebouwen. Het is dan ook van belang om ons voortdurend die gezamenlijke betrokkenheid te realiseren en elkaar daarop proberen te vinden als de discussie over de feitelijkheden ons in de weg zit.

In deze nieuwsbrief treft u veel voorbeelden aan van betrokkenheid. Van een portret van twee bloeiende kerken in Den Haag en Amsterdam, via Groningse studenten die op zoek gaan naar nieuwe betekenissen voor historische kerken, de door Oost-Nederland uitgeschreven prijsvraag voor ‘Meest Gastvrije Kerk’, de EO-uitzending van het programma NieuwLicht over de toekomst van de Lollumse Greidhoekekathedraal, tot de manier waarop een gesprek over kerkgebouwen in een gemeente zo’n vorm kan krijgen dat de gelijkwaardigheid van de deelnemers centraal staat.

Laten we de onderlinge verschillen respecteren en de wederzijdse verlangens koesteren. 

Frank Strolenberg
Programmaleider Toekomst Religieus Erfgoed

Nieuwsbrief nummer: 53 • Verstuurd op: woensdag 29 januari 2020 - 10:45